دین مبین و نوع دوست اسلام از زمان های قدیم با هدف دستگیری از انسان های نیازمند در جامعهء مسلمانان رواج ایده های مختلف در قالب احکام شرعی از قبیل :زکات، صدقه، وقف و قرض الحسنه، همواره مسلمانان را به تلاش در امور یاد شده توصیه و سفارش نموده است در جامعه قدیم اسلامی قرض دادن به همنوع مرسوم بوده است و لیکن به شکل سازمان یافته امروزی در چار چوب سیستم بانکی رایج نبوده است. شاید سازمان یافته ترین نهاد مالی کمک به فقرا در بین مسلمین همان «وقف» بوده است. در سیستم بانکداری اسلامی اعطای قرض الحسنه که با هدف ارتقای وضعیت معیشتی و اقتصادی قشر نیازمند مستلزم منابع مالی کافی است ؛ لذا به دلیل آمار بالای متقاضیان، جامعه و یاری رساندن به آنها صورت می گیرد قرض الحسنه و کمبود منابع مالی، باید به فکر تقویت منابع یاد شده بود. از سوی دیگر نهاد مالی وقف که هدفی مشابه با قرض الحسنه دارد و آمار های رسمی و غیر رسمی حکایت از بهره وری نامطلوب منابع وقفی در جوامع اسلامی دارد (به دلایل مختلف از جمله فرهنگ و نظام متفاوت اداره و بهره برداری از موقوفات)، می تواند امور قرض الحسنه را پشتیبانی کند. همان طور که نتایج پژوهش های بعمل آمده در جوامع مختلف حاکی از آن است که امروزه در برخی جوامع غیر اسلامی بهره وری بالای منابع وقفی از ارکان پیشرفت های تحقیقاتی و رشد شاخص های رفاهی و اقتصادی بشمار می آیند.