در آلمان، مانند ایران، تمام اثار ادبی که در آن جنگ مورد توجه قرار می گیرد، به طور کلاسیک تحت عنوان "ادبیات جنگ" طبقه بندی می شود. با این حال، قابل تردید است که آیا این می تواند تصویری از نگرش نویسندگان کتاب های جنگی ادبی به پدیده "جنگ" ارائه دهد. این واقعیت که علاوه بر اصطلاح "ادبیات جنگی"، اصطلاحاتی مانند "ادبیات ضد جنگ" در آلمان و "ادبیات دفاع مقدس" در ایران نیز استفاده شده است، نشان می دهد که جوهر کتاب های جنگی ادبی تنها در صورتی می تواند عادلانه مورد بررسی قرار بگیرد که این آثار بر اساس پس زمینه نگرش نویسندگانشان نسبت به جنگ مورد ارزیابی قرار بگیرند. ایجاد اصطلاح "ادبیات ضد جنگ" در کنار اصطلاح "ادبیات جنگ" در آلمان به دلیل نگرش های مختلف نویسندگان آثار جنگ ادبی به جنگ است، در حالی که در ایران اصطلاح "ادبیات جنگ" به صورت پراکنده استفاده می شود و به دلیل نگرش (تقریبا) یکنواخت نویسندگان جنگ به جنگ، اصطلاح دیگری که به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرد، یعنی "ادبیات دفاع مقدس"، ترجیح داده می شود. با توجه به نگرش های ارنست یونگر (به عنوان تجسم ادبیات جنگ در آلمان) و حمیدرضا طالقانی (به عنوان تجسم ادبیات دفاع مقدس در ایران) به جنگ در آثار ادبی جنگ، این مقاله هدف دارد ویژگی های ادبیات جنگ و ادبیات دفاع مقدس را از طریق یک مطالعه تطبیقی روشن و توجیه کند و نشان دهد که به دلیل دیدگاه های متفاوت نویسندگان درباره جنگ، دسته بندی مجزای آثار آنها اجتناب ناپذیر است.