مقدمه: پرستاری از حرف پیچیده علوم پزشکی است که در صورت عدم طراحی برنامه های مناسب و با کیفیت آموزشی، خسارات جبران ناپذیری بر سلامت جامعه، اعتبار علمی دانشگاه و دانش آموختگان وارد می کند. این مطالعه با هدف ارایه مدلی برای ارتقاء ارزیابی آموزش پرستاری در واحد های دانشگاه آزاد اسلامی انجام شده است. روش کار: این مطالعه از نوع آمیخته (کیفی-کمی) است و ابتدا بر اساس روش کیفی و مشخصا بر مبنای روش گرندد تیوری و با انجام مصاحبه با 21 نفر از خبرگان موضوع که به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب شده بودند، به استخراج و ارایه مدلی برای ارتقاء ارزیابی آموزش پرستاری پرداخته شده و سپس در مرحله کمی، با تدوین پرسشنامه محقق ساخته برگرفته از شاخص های مرحله کیفی در اختیار 200 نفر از اعضای شورای راهبردی دانشگاه آزاد اسلامی، اعضای هییت علمی و مربیان پرستاری دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه آزاد اسلامی به روش نمونه گیری خوشه ای متناسب با حجم خوشه ها (بر اساس قانون کلاین) قرار گرفت. پایایی پرسشنامه از طریق آلفای کرونباخ و روایی صوری آن با استفاده از نظرات خبرگان و روایی سازه با استفاده از تحلیل عاملی تاییدی برای تعیین ابعاد مدل بررسی گردید. یافته ها: یافته های به دست آمده در بخش کیفی نشان داد که ابعاد ارتقاء ارزیابی آموزش پرستاری در واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی شامل 6 بعد ؛ ارتقاء ارزیابی آموزش پرستاری (پدیده محوری)، شرایط علی، شرایط زمینه ای، راهبردها، عوامل مداخله گر و نتایج و پیامدها و 17 مولفه در دانشگاه آزاد اسلامی بود. همچنین، یافته های بخش کمی نشان داد که وضعیت موجود در حد مناسبی نبود. نتیجه گیری: به منظور ارتقاء ارزیابی آموزش پرستاری در دانشکده های پرستاری دانشگاه آزاد اسلامی می توان از مدل موجود بهره گرفت، که مطلوبیت و درجه تناسب مدل ارایه شده از نظر برازندگی مناسب تشخیص داده شد و با اطمینان 95 درصد مورد تایید متخصصان قرار گرفت.