هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر حاکمیت شرکتی بر رابطه بین افشاء داوطلبانه و عملکرد مالی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران می باشد. به همین منظور داده های مربوط به 108 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در بازه زمانی سال های 1388تا 1397 جمع آوری شد. به منظور بررسی روابط بین متغیرها از رگرسیون چند متغیره همچنین جهت آزمون فرضیه ها از روش داده های ترکیبی استفاده شد. یافته های تحقیق نشان می دهد توانایی حاکمیت شرکتی بر ارتباط بین افشاء داوطلبانه و Q توبین تأثیر منفی و معناداری دارد. همچنین از بین شاخص های توانایی حاکمیت شرکتی متغیرهای نوع مالکیت و کیفیت حسابرسی تأثیر معناداری بر رابطه بین افشای داوطلبانه و Q توبین دارند. از طرفی نتایج تحقیق بیانگر این است کفایت و توانایی حاکمیت شرکتی بر ارتباط بین افشاء داوطلبانه و Q توبین تأثیر معناداری دارند. همچنین در شرکتهایی با حاکمیت شرکتی کافی در مقایسه با شرکتهای با حاکمیت شرکتی ناکافی با در نظر گرفتن و بدون در نظر گرفتن توانایی حاکمیت شرکتی ارتباط بین افشاء داوطلبانه و Q توبین قویتر است. در شرکت هایی با حاکمیت شرکتی قوی در مقایسه با شرکتهای با حاکمیت شرکتی ضعیف ارتباط بین افشاء داوطلبانه و نسبتQ توبین قوی تر است.بنابراین می توان ادعا نمود حاکمیت شرکتی بر مبنای کفایت و توانایی بر رابطه بین افشاء داوطلبانه و عملکرد مالی تأثیر معناداری دارد.