روش انگشت نگاری رسوب بر پایه ردیاب های ژئوشیمیایی، آلی، نسبت های ایزوتوپی و نیز استفاده از مدل های ترکیبی مختلف باعث شناخت سهم منابع مختلف رسوب در یک ناحیه می شود. در تحقیق حاضر با استفاده از ترکیب بهینه ردیاب های آلی و نسبت های ایزوتوپی اقدام به تفکیک منابع مختلف فرسایش، تولید رسوب و سپس تعیین سهم این منابع با استفاده از مدل های کالینز (Collins)، کالینز اصلاح شده (M Collins)، موتا (Motha)، لاندور (Landwehr) و اسلاتری (Slattery) در دو واحد سازندها و کابری های اراضی بر پایه بهینه سازی الگوریتم ژنتیک و سپس تهیه نقشه سهم مناطق مختلف (زیرحوضه ها) در سامانه اطلاعات جغرافیایی شد. برای تعیین بهترین مدل در این باره از شاخص های GOF و ME استفاده شد. عناصر کربن، مس، تیتانیوم، سیلیکون و عناصر استرانسیوم، تیتانیوم، مس، نسبت ایزوتوپی نئودیمیوم 14.144 به عنوان ردیاب های تفکیک کننده کاربری ها و سازندها شناخته شدند. مدل های ترکیبی کالینز اصلاح شده (MCollins) در واحد کاربری اراضی و کالینز (Collins) در واحد سازندها با شاخص های GOF، 99.95% و 99.996% و ضریب کارآیی 99.16% و 99.977% به عنوان بهترین مدل ها انتخاب شدند. بیشترین سهم در فرسایش و رسوب حوضه مربوط به اراضی مرتعی و سازند آسماری به ترتیب با 65% و 56.5% می باشد. زیرحوضه های شماره 6 و 5 به ترتیب با 59.11% و 58.7% بیشترین و زیرحوضه شماره 31 با 7.54% کمترین سهم را بر فرسایش و رسوب حوضه داشتند.