در این مطالعه از مدل های پنمن- مونتیث فائو- 56 و پنمن- مونتیث انجمن مهندسین عمران آمریکا (ASCE) جهت برآورد تبخیر- تعرق مرجع چمن (ETo) در بازه زمانی ساعتی در اقلیم نیمه خشک کرمان استفاده گردیده است. مقادیر ساعتی حاصل از دو مدل فوق با مقادیر اندازه گیری شده توسط لایسیمتر وزنی الکترونیکی طی ماه های فروردین لغایت شهریور سال 1384 (تعداد 3352 داده ETo ساعتی) مورد مقایسه قرار گرفتند. تحلیل رگرسیون خطی و آماره های مربوطه از جمله جذر میانگین مربعات خطا (RMSE) و شاخص توافق (d) جهت مقایسه مقادیر مشاهداتی و محاسباتی به کار برده شد. میانگین داده های ساعتی اندازه گیری شده توسط لایسیمتر و محاسبه شده توسط هر یک از روش ها برای داده های یکپارچه شده، به ترتیب برابر 0.28 و 0.23 میلی متر بر ساعت به دست آمد، به طوری که میانگین مقادیر ETo محاسبه شده در حدود 21% کمتر از میانگین مقادیر ETo اندازه گیری شده می باشد. این تحلیل به تفکیک برای داده های ساعتی مربوط به هر یک از ماه های مطالعاتی نیز انجام پذیرفته است. مقایسه مقادیر حاصل از روش پنمن- مونتیث فائو- 56 و مقادیر مشاهداتی نمایانگر برآورد کم ETo محاسباتی به میزان %18.4، %19.3، %26.3، %20.4، %21.4 و %22.1 به ترتیب برای ماه های فروردین لغایت شهریور بود. برآورد کم مقادیر محاسباتی توسط روش پنمن- مونتیث ASCE نسبت به مقادیر لایسیمتری برای هر یک از ماه های مطالعاتی به ترتیب %17، %19.6، %18.4، %18.2، %19.7 و %20.9 به دست آمده است که دلیل آن وجود پدیده ادوکسیون در منطقه بوده و با لحاظ نمودن تابع باد محلی قابل اصلاح می باشد. هم چنین روابط رگرسیون جهت تبدیل داده های ساعتی محاسباتی به داده های اندازه گیری شده به تفکیک هر ماه ارائه شده است.