با به کارگیری مدل های فیزیک سنگی، شناسایی هرچه دقیق تر مخزن هیدروکربوری امکان پذیر است و به دنبال آن مخاطره اکتشاف و تولید نفت و گاز به میزان قابل توجهی کاهش می یابد. در مطالعه حاضر، سه مدل فیزیک سنگ خود سازگار-گاسمن، شو-پاین و شو-وایت در یک مخزن کربناته نفتی در جنوب غربی ایران در دو چاه هدف مورد بررسی قرار گرفتند. با استفاده از روش های ترکیب اطلاعات انتگرال فازی سوگنو و وزن دهی افزایشی ساده، دو مدل ترکیبی مختص مخزن مورد مطالعه، تهیه و ارایه گردیدند. سرعت موج طولی و برشی با کمک نگارهای چاهی و نوع حفرات حاصل از مقاطع نازک و سی تی اسکن در مخزن مورد مطالعه برآورد و از لحاظ کمی و کیفی مقایسه گردید. نتایج نشان داد که خطای نسبی در تخمین سرعت موج برشی در چاه A و B به ترتیب از 21 درصد به 4 درصد و از 24 درصد به 5/4 درصد رسید. همچنین خطای نسبی در تخمین سرعت موج طولی در چاه های مورد مطالعه از 14 به 5/2 درصد در چاه A و از 21 به 2 درصد در چاه B کاهش یافت. همچنین در بین سه مدل موجود نتایج برآورد شو-وایت و سوگنو در تخمین سرعت های طولی و برشی در چاه A به ترتیب از کمترین(79 و 81) و بیشترین ضریب همبستگی (99 و 98) با داده واقعی برخوردار بودند. در واقع نتایج به دست آمده از سه مدل فیزیک سنگی و مدل های ترکیبی بیانگرآن است که مدل ترکیب شده با روش سوگنو بهترین برآورد را ارایه نموده است.