هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی تطبیقی پیش بینی سودهای مدیریتی با توجه به ارتباط بین ریسک پذیری و ارزش آتی شرکت در صنایع خودروسازی، سیمان و فلزات اساسی در بورس اوراق بهادار تهران است. در این راستا با استفاده از نمونه گیری حذفی سیستماتیک، تعداد 44 شرکت در سه صنعت مورد اشاره برای دوره 6 ساله پژوهش انتخاب شدند. در این پژوهش، ابتدا رابطه بین ریسک پذیری و ارزش آتی شرکت ها مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت، در ادامه با بررسی سطح پیش بینی سودهای مدیریتی در شرکت های نمونه، ارتباط بین آنها با ریسک پذیری و ارزش آتی شرکت در صنایع یاد شده مورد آزمون قرار گرفت. روش آماری مورد استفاده جهت آزمون فرضیه های پژوهش، رگرسیون چند متغیره با استفاده از روش (OLS) و (EGLS) است. یافته های اولیه پژوهش حاکی از آن است که با افزایش ریسک پذیری، ارزش آتی شرکت در هر سه صنعت افزایش می یابد. از طرفی، نتایج حاصل از آزمون فرضیه اول پژوهش بیانگر آن است که بین سطح بالای پیش بینی سودهای مدیریتی و ریسک پذیری شرکت در هر سه صنعت رابطه معنی داری وجود ندارد. از سوی دیگر نتایج حاصل از آزمون فرضیه دوم پژوهش نشان داد که در شرکت های با سطح بالای پیش بینی سودهای مدیریتی در صنایع خودروسازی و سیمان، ریسک پذیری شرکت و ارزش آتی آن، رابطه مثبت ضعیف تری در ارتباط با پیش بینی سودهای مدیریتی دارد، درحالی که در صنعت فلزات چنین رابطه ای وجود ندارد.