در این تحقیق به رابطه درصد مالکیت سهام داران نهادی، تمرکز سهام داران نهادی، پاداش هیات مدیره، مدیران غیر موظف، و تفکیک وظایف مدیر عامل و رئیس یا نایب رئیس هیات مدیره به عنوان سازو کار حاکمیت شرکتی با ارزش ایجاد شده برای سهام داران به عنوان معیار اندازه گیری عملکرد پرداخته شده است. برای این منظور اطلاعات 63 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی دوره 1387-1381 مورد استفاده قرار گرفت. جهت آزمون فرضیه ها، شرکت های نمونه به دو گروه تقسیم شدند: گروه اول، شرکت هایی که خلق ارزش داشته اند (میزان بازده واقعی سهام بیشتر از میزان بازده مورد انتظار است) و گروه دوم، شرکت هایی که تخریب ارزش نموده اند (میزان بازده واقعی سهام کمتر از میزان بازده مورد انتظار است). نتایج آزمون فرضیه ها با استفاده از روش های آماری رگرسیون و مقایسه میانگین دو جامعه (t-test) نشان داد که: اولا در شرکت هایی که خلق ارزش داشته اند، رابطه بین پاداش هیات مدیره و ارزش ایجاد شده برای سهام داران مستقیم و معنی دار است. دوم اینکه در شرکت هایی که تخریب ارزش نموده اند، رابطه بین میزان تمرکز سهام داران نهادی و ارزش ایجاد شده برای سهام داران مستقیم و معنی دار است. سوم اینکه در شرکت هایی که تخریب ارزش نموده اند، رابطه بین نسبت مدیران غیر موظف و پاداش هیات مدیره با ارزش ایجاد شده برای سهام داران معکوس و معنی دار است. چهارم اینکه بین درصد مالکیت سهام داران نهادی و تفکیک وظایف مدیر عامل از رئیس یا نایب رئیس هیات مدیره با ارزش ایجاد شده برای سهام داران رابطه معنا داری یافت نشد.