سرمایه فکری اصطلاحی برای ترکیب دارایی های نامشهود بازار، دارایی های فکری، دارایی های انسانی و دارایی های زیرساختاری است که سازمان ها را برای انجام فعالیت هایشان توانمند می سازد. هدف اصلی این پژوهش بررسی تاثیر سازوکارهای حاکمیت شرکتی بر کارایی اجزای سرمایه فکری شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. دوره زمانی مورد بررسی سال های 1384 تا 1388 و نمونه انتخابی شامل 66 شرکت است. نتایج حاصل از پژوهش بیان می کند که سازوکارهای حاکمیت شرکتی یعنی مالکیت نهادی، مالکیت مدیریتی، مالکیت خانوادگی، تمرکز مالکیت، درصد اعضا غیرموظف و یکسانی مدیریت و رئیس هیات مدیره تاثیری بر کارایی اجزای سرمایه فکری ندارد. نتایج بررسی در سطح صنایع نشان داد که بین نوع صنعت و کارایی اجزای سرمایه فکری رابطه معناداری وجود دارد.