ارزیابی ریسک های زیست محیطی (EAR) را می توان به عنوان یکی از ابزارهای مهم تحقق توسعه پایدار دانست. هدف از انجام این تحقیق شناسایی انواع ریسک های زیست محیطی استان مازندران و ارائه یک مدل ترکیبی به منظور ارزیابی و اولویت بندی آن ها می باشد که در نتیجه آن می توان مخاطرات زیست محیطی را به نحو مطلوب تری مدیریت نمود. در این تحقیق از نظرات 9 نفر از مدیران با تجربه اداره حفاظت محیط زیست استان مازندران و اساتید برجسته دانشگاهی در این حوزه به عنوان خبره استفاده و ساختار شکست ریسک های زیست محیطی در سه سطح تعریف گردید. سپس با استفاده از تکنیک دیماتل اهمیت دسته های ریسک و وزن آن ها تعیین شد. در مرحله بعد معیارهای مختلفی جهت ارزیابی ریسک ها مشخص و تعریف گردید که براساس روش تابع زیان تاگوچی، هر ریسک در هر معیار مورد ارزیابی قرار گرفت و امتیاز زیان آن ها محاسبه شد. براساس نتایج به دست آمده دسته های ریسک فرهنگی، فیزیکوشیمیایی و اقتصادی از اهمیت بیش تری برخوردار بوده و بر سایر دسته های ریسک تأثیرگذار می باشند. هم چنین پساب شهری و صنعتی، آفت و بیماری گیاهی و جانوری، برداشت بی رویه منابع جنگلی و معدنی، تخلیه و دفع پسماندها و. . . به ترتیب به عنوان مهم ترین ریسک های زیست محیطی ارزیابی گردید.