در بسیاری از موارد، دسترسی به مجرای فاضلابرو در طول مسیر به سهولت امکانپذیر نمی باشد. از این رو برای اندازه گیری دبی جریان با استفاده از روشهای هیدرولیکی، فضای محدود منهول ها مناسب ترین محل می باشد. سیستم های متعارف سرریز و یا دریچه می توانند به صورت بالقوه برای اندازه گیری دبی به کار گرفته شوند، لکن به علت آنکه فاضلاب ماهیتا حاوی مواد رسوبی و قابل ته نشینی و نیز مواد شناور می باشد ؛ با انباشتگی این مواد، سیستم های فوق نمی توانند گزینه مناسبی به عنوان محل اندازه گیری جریان باشند. از این رو، به کارگیری سیستم هیدرولیکی متمرکزی به نام سرریز- دریچه که با موجود بودن اطلاعات در یک مقطع، قادر باشد تخمین مناسبی از دبی ارائه نماید، بهترین گزینه به نظر می رسد که تاکنون به خصوص در مقاطع دایره ای توجه چندانی به آن نشده است. در مقاله حاضر نتایج آزمایشگاهی به دست آمده از شدت جریان عبوری برای جریان همزمان از رو و زیر یک دریچه لبه تیز که در انتهای مجرای دایره ای نصب شده، ارائه گردیده است. ارتباط بین نتایج آزمایشگاهی و نتایج ناشی از تئوری جریان در سیستم سرریز- دریچه که تابع برخی از پارامترهای هندسی و هیدرولیکی جریان می باشد، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته، نهایتا با تحلیل آماری داده ها و به کمک رگرسیون خطی، معادله ای برای ضریب تخلیه پیشنهاد شده است که خطای ناشی از به کارگیری این رابطه به 10 ±درصد محدود می شود.