بر اساس آمار سازمان جهانی بهداشت، هرساله حدود 7. 6 میلیون نفر بر اثر سرطان جان خود را از دست می دهند که 70 درصد از کل مرگ و میرها در کشورهای کم درآمد و متوسط ​​است. همچنین تخمین زده می شود که این تعداد تا سال 2030 به بیش از 13 میلیون نفر برسد. از آنجایی که میزان ابتلا به سرطان در حال افزایش است و مسائل مربوط به شیوع بیماری ها به ویژه سرطان ارتباط مستقیمی با جغرافیا و محیط دارد، این موضوع مدت هاست که مورد توجه قرار گرفته است. هدف این مطالعه، توسعه مدل های مکان آماری و استفاده از سیستم اطلاعات مکانی برای ارزیابی نقش پارامترهای مکانی و عوامل محیطی در شیوع سرطان مثانه در استان های ایران است. با توجه به بررسی های آماری داده های سرطان مثانه در استان های ایران، مشخص شد که استان های یزد و سیستان بلوچستان به ترتیب بیشترین و کمترین میزان بروز سرطان مثانه را در ایران دارند. همچنین با قراردادن یک مقدار مینیمم و در نظر گرفتن میانگین جهانی سرطان مثانه به عنوان آستانه، مشخص شد که میزان سرطان مثانه در 23% استان­ها پایین، در 30% آن ها متوسط و در 47% باقی مانده بالاتر از میانگین جهانی است. سرطان مثانه به عنوان یکی از معضلات شایع سلامت عمومی در ایران، توزیعی ناهمگون در سطح کشور دارد. این مطالعه با به کارگیری الگوریتم جنگل تصادفی، به بررسی توزیع فضایی سرطان مثانه در ایران و پیش بینی میزان بروز آن در مناطق مختلف می پردازد. نتایج نشان می دهد که الگوریتم جنگل تصادفی با دقت قابل توجهی، میزان بروز سرطان مثانه را در سراسر ایران پیش بینی می کند. اجرای مدل بر روی حدود 30 درصد از داده های آزمون نشان داد که مقدار واقعی داده ها با دقت 0. 62، پیش بینی شده است. در نهایت با اجرای یک مدل آماری، عوامل خطر ابتلا به این بیماری رتبه بندی شده و میزان سرطان مثانه در کشور پیش بینی می شود. با توجه به نتایج این مطالعه، به دلیل اینکه نقاط داغ سرطان مثانه در استان های مرکزی ایران به ویژه استان های اصفهان و چهارمحال و بختیاری قرار دارند، پیشنهاد می شود تحقیقات پزشکی و آماری دقیق تری در این زمینه انجام شود.