موضوع «عدالت» دغدغه فکری بسیاری از متفکران بوده است. در میان نظریه پردازان و متفکران معاصر، آرای «جان رالز» جایگاه ویژه ای دارد. رالز به نوعی در شمار تساوی گرایان قرار می گیرد ؛ اما در عین تساوی گرایی به مبانی لیبرالیسم پایبند است. تازگی نظریه او از این جهت است که فرد گرایی را با مساوات طلبی و وظایف اجتماعی درهم می آمیزد که علاوه بر ایجاد تحول در علوم انسانی، منشا سیاست های اقتصادی - اجتماعی جدیدی می شود. در این نوشتار با رویکردی تحلیلی و با کمک تئوری های عدالت و تئوری های اقتصاد بخش عمومی، روش کتابخانه ای و تحلیل محتوا، جایگاه و روش شناسی عدالت رالز بررسی و نقد می شود.