پژوهش حاضر با هدف بررسی موانع فقرزدایی ورزشی در کشور ایران با استفاده از مدل سازی ساختاری تفسیری انجام شد. این مطالعه ازنوع پژوهش های توصیفی-تحلیلی بود. جامعة آماری پژوهش حاضر خبرگان مدیریت ورزشی بودند که در عرصه های سیاست تجربة کافی و دانش مناسب درخصوص مسائل مربوط به فقر در ورزش داشتند. ابزار پژوهش پرسش نامه ای پژوهشگرساخته با 23 سؤال بود که شامل 23 مانع فقرزدایی ورزشی در کشور ایران بود. روایی سازه ای پرسش نامه با استفاده از روش تحلیل عاملی اکتشافی تأیید شد. پایایی این پرسش نامه نیز با استفاده از محاسبة آلفای کرونباخ تأیید شد. تمامی روند تجزیه وتحلیل داده های پژوهش حاضر در نرم افزارهای اس. پی. اس. اس و میک مک انجام گرفت. نتایج نشان داد که برخی موانع ازجمله توجه نکردن خانواده ها به ورزش در مناطق محروم و فقیرنشین کشور، وجود تغییرات طبیعی و جغرافیایی در برخی مناطق محروم و ایجاد برخی معضلات طبیعی در این مناطق، نبود برنامه های آموزشی در حوزة ورزش در مناطق محروم و فقیرنشین، ضعف فرهنگی درخصوص استفادة تمامی اقشار و گروه های حاضر در مناطق محروم و فقیر نشین، نبود واحدهای صنعتی و تولیدی درجهت حمایت از ورزش در مناطق محروم و فقیرنشین کشور و توجه نکردن مدیران ارشد ورزشی کشور به مقولة توسعه ورزش در مناطق محروم و فقیرنشین کشور در گروه متغیرهای مستقل اصلی مشخص شدند که سبب ایجاد و شکل گیری سایر موانع می شوند.