نظام راهبری شرکتی به دنبال حصول اطمینان از عدم وقوع رفتار فرصت طلبانه است که از طریق کاهش مشکلات نمایندگی و اطلاعات نامتقارن بالقوه بین نماینده و ذی نفعان مختلف تحقق می یابد. تأثیرات احتمالی نظام راهبری شرکتی بر عملکرد و ارزش شرکت ها در ایران موضوعی است که در سال های اخیر از سوی نهادها و گروه های مختلف اجرایی، نظارتی و محققان مورد توجه قرار گرفته است. در این راستا، در مطالعه حاضر به تبیین الگوی ارزیابی نقش نظام رتبه بندی نظام راهبری شرکتی بر بازده سرمایه گذاری تعدیل شده شرکت ها پرداخته شد. جامعه آماری این پژوهش، شامل تمامی شرکت‎های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران از سال 1392 لغایت سال 1396 بوده و نمونه مورد بررسی، از طریق روش حذف سیستماتیک از جامعه آماری، انتخاب شد. با توجه به شرایط معین، تعداد 119 شرکت به عنوان نمونه آماری این پژوهش، انتخاب شدند و با استفاده از مدل های رگرسیونی چندمتغیره و داده های ترکیبی به آزمون فرضیه های تدوین شده پرداخته شد. نتایج بررسی ها نشان داد که بین بازده سرمایه گذاری تعدیل شده بر حسب متوسط صنعت و مکانیزم رتبه گذاری عمومی مولفه های نظام راهبری شرکتی رابطه مستقیم و معنادار وجود دارد، بنابراین تمرکز مالکیت، اندازه هیئت مدیره، استقلال هیئت مدیره، تنوع جنسیتی در هیئت مدیره و توازن قدرت در هیئت مدیره به عنوان مولفه های حاکمیت شرکتی با بازده سرمایه گذاری تعدیل شده بر حسب متوسط صنعت رابطه مستقیم و معنادار وجود دارد.