اعتقاد بر این است که مکانیزم های حاکمیت شرکتی به سرمایه گذاران در تحریک و اجبار ارکان مدیریت به استفاده کارآمدتر از منابع شرکت ها در راستای ایفای وظیفه مباشرتی، کمک می کند. ارکان مدیریتی با اتخاذ تصمیماتی مطلوب درباره سرمایه گذاری های بهینه، نقشی حیاتی در استفاده از منابع ایفا می کند. سیاست های ناکارآمد سرمایه- گذاری می تواند نتیجه حاکمیت شرکتی ضعیف باشد. به عبارتی دیگر، حاکمیت شرکتی عاملی کلیدی نظارتی و کنترلی در مدیریت کارآمد و کارائی سرمایه گذاری است. هدف این پژوهش، تحلیل ارتباط بین حاکمیت شرکتی و کارائی سرمایه گذاری شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران میباشد. برای آزمون فرضیه های پژوهش از مدل رگرسیون خطی چند متغیره به روش حداقل مربعات تعمیم یافته برآوردی (EGLS) استفاده شد. برای دستیابی به اهداف پژوهش، نمونه ای متشکل از 138 شرکت به روش غربالگری، در طی سالهای  ؛ 1393-1387  ؛ انتخاب گردید. ارزیابی حاکمیت شرکتی و ابعاد آن شامل شفافیت، اثربخشی هیات مدیره، حقوق سهامداران و اثرات مالکیت بر اساس طیف متنوعی از شاخص ها (93 شاخص) برمبنای مدل رتبه بندی ارائه شده از سوی حساس یگانه- سلیمی (1390) و سنجش کارائی سرمایه گذاری بر اساس مدل ریچاردسون (2006) صورت گرفت. به طورکلی، نتایج پژوهش نشان می دهد حاکمیت شرکتی و ابعاد آن، اثر مثبت و معناداری برکارائی سرمایه گذاری دارند.