زمینه و هدف: محدود بودن منابع اقتصادی و سرمایه گذاری در بیمارستان های آموزشی دانشگاهی، مساله ای مهم به شمار می رود. بنابراین تخصیص بهینه بودجه و منابع موجود، تاثیر زیادی در ارائه خدمات مناسب درمانی و افزایش کارایی بیمارستان ها دارد. هدف از این پژوهش ارزیابی عملکرد و تعیین کارایی بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی تهران می باشد.روش بررسی: در این مطالعه، با به کارگیری تحلیل پوششی داده ها، کارایی 40 بیمارستان دانشگاه علوم پزشکی تهران با فرض بازدهی متغیر نسبت به مقیاس و با رویکرد ورودی و خروجی محور، توسط پنج ورودی و هشت خروجی مورد ارزیابی قرارگرفته است. درنهایت رتبه بندی واحدهای کارا با استفاده از روش پرومته صورت گرفته است.یافته ها: نتایج حاصل از روش تحلیل پوششی داده ها نشان می دهد که 13 بیمارستان از مجموع 40 بیمارستان دارای کارایی کمتر از یک بوده و ناکارا محسوب می شوند. روش رتبه بندی پرومته، بیمارستان 20 را با مقدار جریان خالص 0.7452 به عنوان بهترین بیمارستان در بین بیمارستان های کارا تعیین کرده است.نتیجه گیری: تحلیل حساسیت صورت گرفته روی اوزان، نشان می دهد که نتایج حاصل از مدل قابل اطمینان بوده و از کارایی بالایی برخوردار است و مدیران ارشد مراکز درمانی می توانند با استفاده از نتایج این رویکرد، برنامه ریزی لازم را جهت استفاده بهینه از منابع خود به کار گیرند.