مقدمه: یادگیری ترکیبی، تلفیقی از دو شیوه آموزش سنتی و الکترونیکی، جهت یادگیری بهتر است. هدف مطالعه بررسی وضعیت مؤلفه های تشکیل دهنده یادگیری ترکیبی و هوش هیجانی و تأثیر آن بر عملکرد تحصیلی در دانشگاه پیام نور است. روش ها: در این پژوهش توصیفی-پیمایشی، از بین3700 نفر اعضای هیأت علمی دانشگاه پیام نور، با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای و بر اساس جدول کرجسی و مورگان، 343 نفر انتخاب شدند. از سه پرسشنامه محقق ساخته یادگیری ترکیبی، هوش هیجانی و عملکرد تحصیلی پس از تأیید روایی و پایایی برای جمع آوری اطلاعات استفاده شد. برای بررسی وضعیت ابعاد و شاخص ها از روایی تشخیصی، برای وجود ارتباط از آزمون همبستگی و برای مدل سازی از تحلیل مسیر استفاده شد. نتایج: وضعیت ابعاد و شاخص های یادگیری ترکیبی، هوش هیجانی و عملکرد تحصیلی در دانشگاه پیام نور، مناسب است. ابعاد پداگوژیکی، روش شناسی و فناوری در یادگیری ترکیبی به ترتیب بیش ترین تأثیر را برعملکرد تحصیلی داشتند، اما سبک یادگیری و استراتژی کم ترین تأثیر را داشتند. از سوی دیگر، ابعاد مدیریت روابط، خود مدیریتی و خودآگاهی هوش هیجانی به ترتیب بیش ترین تأثیر را بر عملکرد تحصیلی تأثیر داشتند، اما مهارت اجتماعی کم ترین تأثیر را بر عملکرد تحصیلی داشت. یافته ها نشان داد بین یادگیری ترکیبی و هوش هیجانی با عملکرد تحصیلی رابطه مثبت و مستقیم ؛ اما بین هوش هیجانی با یادگیری ترکیبی رابطه غیرمستقیم وجود دارد. نتیجه گیری: اگر ابعاد و شاخص های پنج گانه یادگیری ترکیبی و ابعاد چهارگانه هوش هیجانی به خوبی نیازسنجی، طراحی، اجرا و ارزشیابی شود، می تواند بر عملکرد و پیشرفت تحصیلی تأثیرات فراوان داشته باشد.