طرح مساله: به لحاظ نظری، طی چند دهه اخیر، قدرت و قابلیت سیستم های اقتصادی - اجتماعی در مواجهه با تغییرات به مثابه عنصری سرنوشت ساز در چگونگی پیشبرد امر توسعه مورد توجه قرار گرفته و سطح توسعه یافتگی هر جامعه با سطح قابلیت آن ها در نشان دادن واکنش های مناسب و به موقع در برابر تغییرات سنجیده می شود و متقابلا نسبت به وارد کردن ضربه های جدی به بخش ها و اقتصادی کم تر توسعه یافته هشدارهای جدی داده می شود.روش: در این مقاله، با روش توصیفی تحلیلی، وارد کردن شوک های بزرگ به قیمت حامل های انرژی به بخش کشاورزی در یک اقتصاد در حال توسعه نفتی از منظر عدالت اجتماعی و عملکرد اقتصادی مورد ارزیابی قرار می گیرد.یافته ها: یافته های این پژوهش حکایت از آن دارد که شوک درمانی در بخش کشاورزی ایران نه مبنای منطقی قابل قبول دارد و نه می تواند آثار مثبت انتظاری را به همراه داشته باشد ضمن آن که به واسطه دلایل مشخص پنجگانه ای که مطرح شده و نشان می دهد قدرت انعطاف نسبی بخش کشاورزی از سایر بخش های اقتصادی کم تر است، می بایست منتظر عواقب و پیامدهای خسارت بارتری از این ناحیه بر توسعه بخش کشاورزی و از طریق نابرابری های فزاینده ناشی از آن بر عملکرد اقتصادی نظام ملی باشیم.نتایج: مهم ترین پیشنهادات عبارتند از: اولویت دادن به بسترسازی و فراهم آوردن زیرساخت ها قبل از دست کاری قیمت ها و توجه پیشگیرانه به آثار و پیامدهای شوک درمانی بر بخش کشاورزی و جامعه روستایی.