در یک دهه گذشته اتکای دولت به منابع درآمدی مالیاتی رشد قابل توجهی داشته است به طوری که قطع ارتباط بودجه عمومی با درآمد نفتی و سایر منابع درآمدی ناپایدار دیگر و جایگزینی آن با درآمد مالیات به هدف راهبردی نظام جمهوری اسلامی ایران بدل شده است. با این حال تاثیرات انباشتی بیشتر از چهار دهه اقتصاد رانتی متکی به درآمد نفت در کنار ساخت خاص مناسبات شهروندی در ایران، سبب شده تا نگرانی‏های امنیتی در خصوص ادامه روند کنونی سیاستگذاری مالیاتی کشور ایجاد شود. سوال اصلی مقاله حاضر این است که سویه‏های تهدیدآمیز امنیتی تحول کنونی در نظام مالیاتی در ایران در چه جهتی است؟ مهمترین یافته پژوهش این گزاره است که افزایش اتکای بودجه عمومی به مالیات دریافتی از شهروندان به خودی خود واجد سویه تهدیدآمیز نیست اما کیفیت گزار مزبور در صورتی که همراه با تغییر در ساخت مناسبات شهروند-دولت و نیز ایرادات ساختاری و تبعیض‏آمیز نظام مالیاتی باشد، منتهی به بحران‏های امنیتی برای کشور در آینده خواهد شد. روش پژوهش این مقاله تحلیلی – توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای می باشد.